Misteryo. Isang salitang punô ng kababalaghan, katanungan, at malalim na pagninilay. Kapag binanggit ang misteryo, tila awtomatikong bumubukas ang ating isipan sa mga bagay na hindi madaling ipaliwanag—mga lihim ng nakaraan, kasalukuyan, at higit sa lahat, ng hinaharap. Sa buong mundo, maraming misteryong patuloy na nagbibigay-gulat at palaisipan sa sangkatauhan: ang Stonehenge sa England, ang mga lungsod sa kabundukan ng mga Inca, ang mahiwagang mga batong mukha sa Easter Island, at maging ang Yamashita Gold na hanggang ngayon ay bumabalot pa rin sa kamalayan ng mga Pilipino.
Ngunit higit sa lahat ng ito, may isang aklat na patuloy na nagbibigay ng pinakamatinding misteryo at babala—ang Bibliya. Sa mga pahina nito, hindi lamang ang nakaraan ang inilalahad, kundi maging ang mga mangyayari sa hinaharap. Dito binabanggit ang mga hula, mga tanda, at ang tanong na patuloy na bumabagabag sa marami: Kailan magwawakas ang mundo? At sino-sino ang mamumuno bago dumating ang wakas?
Sa panahong ito ng kaguluhan, digmaan, takot, at kawalan ng katiyakan, may ilan na nagtatanong: Posible kayang si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. ang huling presidente ng Pilipinas bago dumating ang katapusan ng mundo? Isang tanong na maaaring tunog-kakaiba para sa iba, ngunit para sa mga nag-aaral ng propesiya, hindi ito basta-bastang haka-haka.
Sa mga nagdaang talakayan, napag-usapan ang paniniwalang si Pope Francis umano ang huling Santo Papa bago ang wakas ng panahon. Kung gayon, bakit hindi rin maaaring itanong kung ang kasalukuyang liderato ng Pilipinas ay bahagi ng mas malawak na larawan ng huling mga araw? Hindi ito pagtuturo ng daliri, kundi isang paanyaya sa mas malalim na pagsusuri.
Isa sa pinakamisteryosong aklat ng Bibliya ay ang Aklat ng Pahayag o Revelation. Punô ito ng simbolismo—mga dragon, mga hayop, mga larawan na tila mahirap unawain. Ngunit ayon sa mga iskolar ng Bibliya, ang susi upang maunawaan ang Revelation ay matatagpuan sa Aklat ni Daniel. Hindi raw mauunawaan ang hinaharap kung hindi uunawain ang nakaraan.
Sa Revelation 1:3, malinaw ang paalala: “Mapalad ang bumabasa at nakikinig ng mga salita ng hulang ito, sapagkat ang panahon ay malapit na.” Ibig sabihin, hindi ito isinulat upang takutin lamang ang tao, kundi upang ihanda ang bawat isa.
Sa Daniel Chapter 2, isinalaysay ang panaginip ni Haring Nebuchadnezzar ng Babilonia—isang panaginip na lubhang bumagabag sa kanya. Nakita niya ang isang napakalaking rebulto: ulo na ginto, dibdib at bisig na pilak, tiyan na tanso, mga binti na bakal, at mga paa na halong bakal at putik. Ngunit hindi niya maalala ang buong panaginip, kaya’t nagbanta siyang ipapatay ang lahat ng pantas kung walang makapagpapaliwanag.
Dito pumasok si Daniel—isang kabataang Hudyo na may pananampalataya sa tunay na Diyos. Sinabi niya sa hari: “May Diyos sa langit na nagpapahayag ng mga hiwaga.” At ipinaliwanag niya ang kahulugan ng rebulto: sunod-sunod na mga kahariang babangon at babagsak sa kasaysayan.
Ang ulo na ginto ay ang Babilonia—makapangyarihan, mayaman, at nangingibabaw sa mundo noon. Ngunit ito’y bumagsak at napalitan ng kaharian ng pilak—ang Medo-Persia, sa pamumuno ni Haring Cyrus, na binanggit pa sa Bibliya bago siya ipanganak. Sumunod ang kaharian ng tanso—ang Greece sa pamumuno ni Alexander the Great, na nilupig ang mundo sa murang edad. Pagkatapos nito ay ang kaharian ng bakal—ang Roman Empire, pinakamalakas at pinakamatagal na imperyo, sa panahon kung kailan ipinanganak at ipinako sa krus ang Panginoong Hesus.
Ngunit ang pinakanakakakilabot na bahagi ay ang mga paa na halong bakal at putik—isang nahating kaharian. Ito ang Europa matapos bumagsak ang Roma, nahati sa maraming bansa, sinubukang pag-isahin ng iba’t ibang lider tulad nina Napoleon, Hitler, at iba pa, ngunit paulit-ulit na nabigo. Sabi nga ng hula, ang bakal at putik ay hindi kailanman tunay na maghahalo.
Kung susuriin, tayo ngayon ay nabubuhay na sa panahong ito—ang huling bahagi ng rebulto. Wala na tayo sa Babilonia, Medo-Persia, Greece, o Roma. Nasa panahon na tayo ng nahating mundo, kung saan kahit ang pinakamakapangyarihang bansa tulad ng Amerika ay produkto ng Europa.
At ano ang susunod? Isang bato na hindi tinibag ng kamay ng tao ang babagsak sa rebulto at dudurog sa lahat ng kaharian. Ang batong ito, ayon sa Daniel 2:44, ay ang kaharian ng Diyos—isang kahariang hindi na kailanman magwawakas.
Kaya ang tanong: Si Bongbong Marcos nga ba ang huling presidente ng Pilipinas? Walang sinuman ang makapagsasabi ng tiyak. Ngunit malinaw sa Bibliya na tayo ay nabubuhay na sa huling mga kapanahunan. Ang mundo ay hindi na nagiging mas ligtas; sa halip, ito’y punô ng takot, galit, at kaguluhan.
Sa gitna ng lahat ng ito, may isang pag-asa. Isang dakilang pangako. Ayon kay Hesus sa John 14:1–2: “Huwag magulumihanan ang inyong puso… Ako’y paroroon upang ipaghanda ko kayo ng dakong kalalagyan.”
Ang tunay na tanong ngayon ay hindi kung sino ang huling presidente, kundi kung handa ba tayo sa darating na kaharian. Sapagkat sa huli, ang tanging mananatili magpakailanman ay ang kaharian ng ating Panginoong Diyos.
