Sa unang tingin, isa lamang itong masayang weekend getaway. Walang masamang kutob, walang senyales ng panganib. Ngunit ilang araw matapos ang kanilang pag-alis, anim na kabataang magkakaibigan — kabilang si Rian Bernardo, isang kilalang personalidad sa Quezon City — ay biglang naglaho na parang bula. Hanggang ngayon, apat na taon na ang lumipas, wala pa ring sagot. Ang tanging iniwan nila: isang CCTV footage na nagpakita ng nakakakilabot na sandali bago tuluyang mawala ang kanilang mga pangalan sa listahan ng mga buhay.

“Sana hindi na ako pumayag, sana hindi ko siya pinayagang sumama…”
Iyan ang umiiyak na pahayag ng kapatid ni Rian, ilang araw matapos hindi ito makauwi mula sa beach trip sa Batangas noong Oktubre 2021. Si Rian, o kilala sa social media bilang “Rian Bernardo,” ay isang masayahin, mabuting anak, at proud transgender woman. Kasama niya noon ang kanyang kasintahan na si Mar Christian Ore, at apat pang mga kaibigan: sina Mark Karaan, Shane Despe, Eugene Nora, at Polino Sebastian. Ang grupo ay nagplano lamang sana ng maikling bakasyon bago mag-Undas — ngunit ang bakasyong iyon ang naging huling sandali nilang makikita ng mga mahal sa buhay.

Ayon sa dalawang babaeng nakaligtas — Perly Labe at Maria Jenelyn Buaya — nagsimula ang lahat sa kasiyahan. Malakas na tawanan, kantahan, at kuha-kuhang litrato sa Matabungkay Beach Resort sa Batangas. Ngunit pagsapit ng gabi ng Oktubre 29, habang pauwi na sila sa pamamagitan ng kanilang gray Mitsubishi Expander, nagsimula ang bangungot.

Sa Tagaytay-Nasugbu Road, habang mabagal ang daloy ng trapiko, isang puting van ang humarang sa kanila. Sa loob ng ilang segundo, may mga lalaking bumaba — armado, mabilis kumilos, walang sinayang na segundo. Dinukot nila ang anim sa grupo. Nakaligtas lamang sina Labe at Buaya matapos tumakbo sa kadiliman ng kalsada.

“Wala kaming nagawa. Lahat nangyari sa loob ng ilang sandali lang,” sabi ni Labe sa kanyang sinumpaang salaysay.

Makikita sa CCTV footage mula sa kalapit na establisyemento ang mismong sandali ng pagdukot: bumubukas ang pinto ng Mitsubishi, may kalalakihang pilit na hinihila palabas ang mga sakay. Sa dulo ng video, makikita si Mark Karaan na tumatakbo at hinahabol ng isa sa mga lalaki — hanggang sa maglaho sa kadiliman.

Ang mga nakasaksi, kabilang ang ilang motorista, ay takot na takot. Wala ni isa ang naglakas-loob na tumulong o tumawag ng pulis. At doon nagsimula ang isa sa pinakanakakakilabot na misteryo ng dekadang ito.

Dalawang araw matapos ang insidente, natagpuan ang Mitsubishi Expander sa isang liblib na bahagi ng Barangay Bunggo, Calamba, Laguna. Wala na roon ang anim na biktima. Sa loob ng sasakyan — mga basag na bote, durog na cellphone, at isang pares ng hikaw na pinaniniwalaang pagmamay-ari ni Rian. Ngunit higit sa lahat, walang bakas ng dugo. Parang nilinis ito nang maingat.

Habang tumatagal, sari-saring teorya ang lumitaw. Ang ilan ay nagsabing may kaugnayan daw sa multi-level marketing group na pinasukan ni Mark Karaan — ang Empowered Consumerism — na sinasabing posibleng sangkot sa mga hindi malinaw na operasyon. Ayon sa mga imbestigador, maaaring may nakaaway si Mark o may nalokong tao, at nagpasuhol ito ng mga tauhan para dukutin siya. Ngunit itinanggi ito ng pamilya.

Ang isa pang teorya naman ay tungkol sa relasyon ni Rian. Ayon sa ilang kakilala, bukod kay Mar, may isang Chinese national umanong malapit kay Rian. Pinaniniwalaan ng ilan na maaaring selos o personal na galit ang motibo. Ngunit hanggang ngayon, walang konkretong ebidensya na magpapatunay sa alinmang teorya.

Mas lalong nagningas ang misteryo nang madiskubre ng mga netizens na ang tunay na pangalan ni Rian ay Carlo Fazon. Sa kabila ng diskriminasyon, ipinagmalaki ni Rian ang kanyang tunay na sarili. Ngunit sa mata ng publiko, nagsimulang mabuo ang mga kwentong walang basehan — “baka may lihim,” “baka may kaaway,” “baka may ginawang masama.”

Sa halip na simpatiya, hatol at intriga ang inani ng pamilya.
“Hindi lang sila biktima, sila pa ang nasisisi,” sabi ng tiyahin ni Rian sa isang panayam.

Pagkalipas ng tatlong linggo, nagsagawa ng malawakang search operation ang Anti-Kidnapping Group (AKG) ng PNP. Ngunit walang nahanap. Walang ransom call. Walang katawan. Ang mga plaka ng mga van na ginamit sa pagdukot — peke. Ang mga saksi — tahimik. Parang may gustong magtabon ng katotohanan.

Hanggang ngayon, apat na taon na ang lumipas, anim na pamilya pa rin ang naghihintay ng sagot. Sa bawat Undas, dinadalaw nila ang mga puntod na walang laman. Sa bawat anibersaryo ng pagkawala, muling nabubuksan ang sugat ng kawalan.

Sa huling panayam, sinabi ng ina ni Rian:
“Hindi ko alam kung buhay pa siya o hindi. Pero kahit isa lang — kahit buto man lang ng anak ko, gusto kong makuha.”

Sa bansa kung saan araw-araw may nawawala, tila baga isa na lang itong numero sa listahan. Ngunit sa likod ng mga pangalang iyon ay mga tunay na tao — may pamilya, may pangarap, may mga pusong biglang pinatahimik ng karahasan.

At ang tanong na paulit-ulit na bumabalik sa mga nanonood ng CCTV na iyon:
Sino ang mga lalaking iyon — at bakit parang alam nila ang lahat?