Welcome or welcome back, kabayan, sa Tagalog Crime Stories — kung saan ibinabahagi ko ang mga tunay na kwento ng krimen sa Pilipinas, mga kasong nagpapakita ng hiwaga, takot, at mga trahedyang bumalot sa mga ordinaryong pamilya.

Ngayong gabi, pag-uusapan natin ang kwento ng isang dalagang matalino, masunurin, at puno ng pangarap — si Yeshaya Abana Balad, o “Yesay” — mula sa bayan ng Tuguegarao, Cagayan. Sa likod ng kanyang ngiti at mga medalya ng karangalan, may sikreto palang unti-unting magpapa-iba sa kanyang kapalaran.

Isang Dalagang May Maliwanag na Kinabukasan

Si Yesay ay ipinanganak noong May 24, 2008, sa Barangay Carig, Cagayan. Nag-iisang anak siya ng mag-asawang Rebecca at Jude Balad. Si Jude ay isang security guard, samantalang si Rebecca ay isang mapagmahal na ina na kalaunan ay nagdesisyong magtrabaho sa Taiwan bilang production operator upang masuportahan ang kinabukasan ng kanilang anak.

Lumaki si Yesay na masipag at responsable. Sa murang edad, alam niya ang hirap ng kanyang mga magulang. Kaya’t nagsumikap siya sa pag-aaral — laging nasa honor roll, at kalaunan ay tinanghal pang valedictorian ng kanilang batch. Sa kanyang social media, huli niyang post ang larawan niya sa graduation, may caption na Latin phrase:

“Ad astra per aspera” — To the stars through hardships.

Walang sinuman ang mag-aakalang ilang buwan lang matapos iyon, isa na siyang pangalan sa police blotter — biktima ng isang karumal-dumal na krimen.

Ang Ina na Nangarap, Ang Amang Naiwan

Nang pumunta si Rebecca sa Taiwan, maayos pa ang lahat. Araw-araw silang nagkakausap online. Ngunit habang lumilipas ang panahon, nagbago ang ihip ng hangin. Napansin ni Rebecca na tila nagiging malamig na ang pakikitungo ni Jude. May mga tsismis pang nagsasabing may babae ito, na agad namang itinanggi ng lalaki.

Ngunit hindi pala babae ang tunay na problema. Sa kalaunan, natuklasan ni Rebecca na nalululong si Jude sa mga online betting at virtual games. Ang pera na dapat para sa edukasyon ni Yesay ay nauubos sa mga ganitong gawain.

“Jude, ‘wag mong sayangin ang kinabukasan ng anak natin!” sigaw ni Rebecca sa isang video call.
“Hindi mo ako naiintindihan, Rebecca! Ginagawa ko ‘to para sa atin!” sigaw din ng lalaki, sabay ibinagsak ang telepono.

Mula noon, nagbago ang lahat. Sa tulong ng kanyang anak, si Rebecca ay nagbukas ng sariling bank account sa pangalan ni Yesay, para doon na lamang siya magpadala ng pera. Isang lihim na desisyon na akala nila’y makatutulong, ngunit iyon pala ang magiging mitsa ng trahedya.

Ang Araw na Nagdilim sa Cagayan

July 24, 2024 — walong araw matapos muling umalis ni Rebecca papuntang Taiwan.
Tahimik ang gabi sa Barangay Carig. Si Jude, na kagagaling lang sa trabaho, ay umuwi nang pagod at tahimik. Sa bahay ng mga magulang ni Rebecca, natutulog na si Yesay.

Ilang minuto bago mag-hatinggabi, may kumatok sa pintuan.

“Yesay, uwi ka muna sa bahay. May sasabihin lang si Papa,” sabi ni Jude.

Hindi nagduda ang dalaga. Ngunit ilang sandali lang matapos siyang pumasok sa bahay, nakarinig ng mga sigaw ang kanyang mga lolo’t lola.

“Papa, huwag! Papa, huwag po!”

Pagdating nila, bumungad sa kanila ang isang eksenang hindi nila malilimutan. Si Yesay, nakahandusay sa sahig, at ang kanyang ama, nanginginig, may hawak na matulis na bagay. Hindi na umabot ng buhay ang dalaga sa ospital.

Sa ulat ng mga awtoridad, labis ang pinsalang natamo ni Yesay sa katawan — patunay ng sobrang galit at bugso ng damdamin ng salarin.

“Kasalanan Ni Rebecca”

Sa loob lamang ng isang araw, naaresto ng mga pulis si Jude sa Nueva Ecija, matapos ibunyag ng isang informant ang kanyang pinagtataguan. Hindi na ito nanlaban; kusa siyang sumuko.

Sa imbestigasyon, inamin niya ang ginawa. Ngunit sa halip na humingi ng tulong o tawad, isinisi niya ang lahat sa kanyang asawa:

“Kung hindi niya ako pinahiya… kung hindi niya ako pinagdamutan… hindi mangyayari ‘to!”

Ngunit para sa pamilya ni Rebecca, malinaw ang lahat. Hindi pera o kahihiyan ang nagtulak kay Jude — kundi galit, kahinaan, at kawalan ng kontrol sa sarili.

“Anong klaseng ama ‘yan? Ang taong dapat magprotekta, siya pa ang sumira!” sigaw ng lolo ni Yesay habang umiiyak sa labas ng himpilan ng pulisya.

Ang Huling Paghingi ng Tawad

Habang nakakulong, sinubukan ni Jude na tapusin ang sariling buhay sa loob ng selda. Ngunit nailigtas siya ng mga bantay. Nang muling tanungin ng media kung gusto niyang humingi ng tawad, ito lang ang nasabi niya:

“Hindi ko alam kung anong demonyo ang pumasok sa akin. Gusto ko lang mapatawad… kahit alam kong hindi ko na mararating ang langit.”

Ngunit si Rebecca, na muling umuwi mula sa Taiwan para ilibing ang kanyang anak, ay tumanggi sa kahit anong pag-uusap.

“Wala nang kapatawaran para sa taong pumatay sa sarili niyang dugo,” aniya sa harap ng kabaong ni Yesay.

Ang Aral sa Trahedya

Ang kaso ni Yesay Balad ay nagsilbing paalala sa maraming Pilipino na sa likod ng bawat tahimik na bahay, maaaring may kwento ng galit, panggigipit, o lihim na unti-unting pumuputok.

Isang kwento ng pamilya na dinala ng distansya at pera sa pagkawasak, ng ama na nilamon ng sariling kahinaan, at ng anak na nagbayad ng pinakamataas na halaga — ang kanyang buhay.

At ngayong taon, habang patuloy ang paglilitis kay Jude, iisa lang ang panalangin ng mga kababayan sa Cagayan:

“Na sana, sa susunod na henerasyon, wala nang batang kailangang sumigaw ng ‘Papa, huwag po!’ bago tuluyang magdilim ang lahat.”